تو ۱۴۰۳ یاد گرفتم و عادت کردم که کمتر بنویسم، کمتر حرف بزنم و کمتر اطلاعات بدم.

ولی نمیدونم چرا به وبلاگ که میرسم، انگاری سفره‌ی دلم باز‌ میشه…

مینویسم و مینویسم و مینویسم و فرداش از حجم اطلاعاتی که دادم پرام میریزه و پیش‌نویس میکنم…

بزرگترین مشکلم تو ۱۴۰۳ حس نکردن‌های عمیق بود.

که خب به مرور زمان نمیدونم عادت کردم بهش یا اون حسه رو پیدا کردم که کمرنگ شد برام…

دلم واسه ۱۴۰۳ تنگ میشه.

سال بازگشت به زندگی بود برام..


+عیدتون مبارک :)❤️

الهی که بهترینا براتون رقم بخوره و لبخندتون هیچ‌وقت پاک نشه(: